![](https://www.wisut.net/wp-content/uploads/2023/03/329046457_771649783916748_4263234041913705787_n-724x1024.jpg)
วันอังคารที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2566
จิปาถะ เรื่องสั้น เหตุเกิดที่สารขัณฑ์ (ไอ้ก๊วกเอ้ย!)
7
ครับ วันนี้ถือได้ว่าเป็นวันสำคัญที่สุดอีกวันหนึ่ง ของเหยื่ออีลากไส้ เพราะ ศาลนัดอ่านคำพิพากษาอุทธรณ์คดีหมิ่นประมาท ซึ่งถ้าศาลยืนตามศาลชั้นต้น ก็เป็นอันว่าจบ หมายความว่า คดีที่อีลากไส้ฟ้องหมิ่นประมาท อาจารย์ พนักงานทั้งคดี 7 คน และคดี 9 คน ตลอดจน คดีนักศึกษา 2 คน ศาลยกฟ้องหมด
คำถามก็คือ ถึงขนาดนี้แล้ว อีลากไส้ ก็ยังหน้าหนา หน้าทน เป็นอธิการอยู่ได้ แต่นั้นแหละ ไม่น่าแปลก เพราะมันเลวระยำอยู่แล้ว แต่ที่สำคัญก็คือ ประชาชนชาวสารขัณฑ์ กลับนิ่งเฉย ไม่รู้ร้อนรู้หนาว ทนดูมหาลัยที่เป็นสถาบันการศึกษาสูงสุดของท้องถิ่น ซึ่งถือเป็นเกียรติและศักดิ์ศรีของเมืองและประชาชนที่นั่น ต้องตกอยู่ในสภาพที่เลวร้ายแบบนี้ ขนานเขาดูถูกเอาว่าพวกท้องถิ่นเขตบริการไม่รู้บริบทของมหาวิทยาลัย ก็เท่ากับเขาบอกว่าพวกมึงนี่โง่เง่าเต่าตุ่น ไม่รู้เรื่องอะไรเลย มีแต่กูเท่านั้นที่รู้ เพราะกูฉลาด ไอ้ก๊วกเอ้ย! และที่สำคัญไปกว่านั้น อว.หรืออ้ายเวร ก็ไม่สนใจเรื่องนี้เหมือนกัน เพราะ หูหนวก ตาบอด ใจบอดไปหมดแล้ว บ้าจริงๆ พี่น้องครับ ช่วยผมด้วย ช่วยไล่ไอ้พวกนี้ไปทีเถอะ สติผมกำลังจะแตกแล้ว อาจบ้าไปก่อนมันจนได้
แต่ ผมไม่บ้าหรอก ผมต้องเรียกสติผมกลับคืนมา ด้วยการปฏิบัติธรรม เพื่อจะอยู่ร่วมกับเพื่อนพ้องน้องพี่ของผมที่ตกเป็นเหยื่อของอีลากไส้ จะอยู่เพื่อไปนั่งฟังคำพิพากษาอีลากไส้ในคดีใดคดีหนึ่ง ที่ศาลใดศาลหนึ่งที่จะพิพากษาให้ อีลากไส้ “จำคุก” เพื่อจะได้ดูภาพ อีลากไส้ หรือ อียายแก่หงำเหงือก ที่หน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยของความโลภโกรธ หลง ที่เข่าอ่อน เป็นลมทรุดลง กลางศาล ซึ่งไม่รู้ว่าใครจะอยู่ช่วงประคองปีกได้ทันหรือไม่ ก่อนที่กบาลของนางจะกระแทกพื้นห้องหมดสติไป กลายเป็นยายแก่นิทราต่อไปอีกนานเท่านาน (ไม่ได้แช่งนะ) และเพื่อจะได้เห็นสีหน้าอีลากไส้ ที่เคยหยิ่งผยองพองขน เปลี่ยนเป็นสีหน้าสลดหดเหี่ยวเซียวซีดไหม้เกรียมเหมือนไส้เดือนถูกเผาทั้งเป็น
ครับ จินตนาการมากไปจะเป็นบาป มาฟังความเห็นเรื่องท่านสุชี๋ ดีกว่าครับ ท่าน P N. บอกว่า “น่าก็แปลกนะครับ จะลาออก ก็อ้างว่าเขาไม่ให้ออก ตกลงมันเป็น “คน” หรือ “ควาย” ที่ให้เขาสนตะพาย จูงจมูกได้” “คนควาย ครับผม”
ส่วน ผศ.ดร. ชลิดา ภัทรศรีจิรากุล บอกว่า “การกระทำขึ้นกับใจ พูดจาลดเลี้ยว อ้อมค้อม ความจริงคือ ต้องการตำแหน่ง เพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจ และเงินตรา อย่าโทษคนอื่น แบบลมๆแล้งๆเลย มันบาป.
“ครับ ขอถอนข้อความที่เขียนมาทั้งหมด ครับผม”
…..