![](https://www.wisut.net/wp-content/uploads/2022/07/ไล่ออก.jpg)
วันพุธที่ 13 กรกฏาคม 2565
จิปาถะ เรื่องสั้น เหตุเกิดที่สารขัณฑ์ (นิยายเศร้า)
13
เรื่องนางแต้ม ตัวละครของคม หักศอก หรืออธิการบดีมหาวิทยาลัยสารขัณฑ์ มีคำสั่ง ปลด หญิงกล้า ออกจากราชการ และพวกลิ่วล้อทั้งหลายต่างตอบรับสอดคล้องกันเป็นปี่เป็นขลุ่ย ไอ้พวกเหี้ยเอ้ย! เมื่อถามว่าต้องทำอย่างไรบ้าง “เซ็นรับทราบซะ แล้วทำบันทึกขอลาออก “แม่งมึงนะซิ! เขาสั่งปลดกูออก “กูไม่ยอม เพราะกูไม่ผิด” มึงจะให้กูเขียนใบลาออกรึ? ก็เข้าทางมึงนะซิ และวันนี้ช่วงเช้า เร็วมาก ชื่อหญิงกล้าหายไปจากใบเซ็นชื่อเสียแล้ว สายหน่อยมีบันทึกข้อความจาก รษก.ผอ.กองการบริหารงานบุคคล ถึงหน่วยงานที่ หญิงกล้า ปฏิบัติงานอยู่ แจ้งว่า หญิงกล้า ได้พ้นสภาพจาก บุคลากรของมหาวิทยาลัยสารขัณฑ์แล้ว ผอ.หน่วยงานเกษียนให้ธุรการแจ้งให้หญิงกล้ามาเซ็นรับทราบ ก็ไปเซ็นซะ เดี๋ยวเขาจะเอาเรื่องอีก แต่อย่าลืมบันทึกว่า “รับทราบ แต่ไม่ยอมรับการพ้นสภาพ” ดูซิว่าแม่งมันจะทำอย่างไรต่อไป
เรื่องนี้ ผศ.ดร.ชลิดา บอกว่า “คนเราถ้าลุแก่อำนาจ จนหน้ามืดตามัว ไร้ซึ่งความเมตตาธรรม คิดจองล้างให้ถึงตาย ในที่สุด เขาเรียกว่า การสร้างวิบากรรม ที่ยากจะได้รับการอโหสิกรรม
ผศ.ดร La Ph บอกว่า “ที่สำคัญคือ คนที่กระทำต่อลูกน้องเป็นผู้บริหารหญิงแก่ๆซึ่งอยู่ในวัยที่เป็นย่าเป็นยายคน เป็นวัยที่ควรเข้าวัดฟังธรรมและควรมีเมตตาธรรมต่อน้องๆและลูกๆหลานๆ แถมตอนหาเสียงยังปากปราศรัย (แต่ใจเชือดคอ) ว่า จะอาสาเข้ามาทำหน้าที่ช่วยเหลือและแก้ไขปัญหาทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในองค์กรให้ดี กลับทำตัวร้ายกาจยิ่งกว่ามหาโจรที่ปล้นทุกสิ่งทุกอย่างของลูกน้องอย่างไร้เมตตาธรรม เพราะในจิตใจได้พกเอาความอาฆาตแค้นอย่างแรงกล้ามาเป็นทุนถาวรในการเข่นฆ่าเหยื่อ อีกอย่างการกระทำครั้งนี้เป็นการเชือดไก่ให้ลิงดู เพื่อปรามน้องๆที่กล้าหาญทำหน้าที่อย่างไม่เกรงกลัวอิทธิพลมืดของนางและพวกพ้องนั่นเอง”
และท่าน Paramatta Nilsang บอกว่า “พวกเดรัจฉานพวกนี้ อย่าไปเรียกร้องหาความเมตตากรุณาอันใดจากพวกมันเลย มีทางเดียวคือ หาที่ว่างในคุกให้พวกมันไปอยู่กัน แต่ก็นั่นแหละเปลืองข้าวสุกภาษีเราเปล่าๆ ครั้นจะเอาไปทำปุ๋ยอะไรก็ไม่ได้ เพราะมันเลวระยำเกินกว่าจะทำอะไรได้”
ส่วน Jarunee Ma Mee สรุปว่า “เป็นนิยายที่น่าเศร้ามาก และเป็นเรื่องจริง ไม่รู้ว่าจะเศร้าอีกขนาดไหน”
….